Mykeny
były sercem potężnej cywilizacji, która trwała około 500 lat - od 1600 do 1100 r. p.n.e. Wyparła wywodzącą się z Krety kulturę minojską, która przez wieki dominowała w basenie Morza Egejskiego. Wyroby garncarskie z Myken odnajdowano aż w południowych Włoszech, na Cyprze, w Egipcie, Syrii i Palestynie, a z setek glinianych tabliczek - pokrytych pismem znanym jako pismo linearne typu B - wiemy, że dobrobyt miasta opierał się na sztywnej hierarchii społecznej i złożonej ekonomii.
Przypuszczenie Schliemanna, iż odnalazł miejsce pochówku Agamemnona, opierało się zapewne na pismach Pauzaniasza, greckiego geografa z II wieku, który twierdził, że grecki heros został pogrzebany w obrębie miasta, a jego morderców, Klitajmestrę i Ajgistosa, pochowano poza murami - w grobach kopułowych. Groby szybowe w Okręgu Grobowego A istotnie znajdują się pod rynkiem wewnątrz murów obronnych Myken, lecz współczesne metody badawcze dowiodły, że powstały one około 1600 r. p.n.e. Z tego też okresu pochodzi ?maska Agamemnona”, która, jak się potem okazało, była tylko jedną z kilku odkopanych tam masek pośmiertnych. Ważniejsze jest jednak to, że wojna trojańska - jeśli wydarzyła się naprawdę, a nie tylko w wyobraźni Homera - toczyła się około 1200 r. p.n.e., czyli około 400 lat po zakopaniu zwłok i skarbów w my-keńskich grobach szybowych.
Cytadela w Mykenach zajmowała wspaniałą pozycję strategiczną, panując nad równiną Argos oraz kontrolując górskie przesmyki aż po sam Korynt. Jej masywne mury z nieregularnych bloków wapienia, grubości do 5 metrów zyskały miano ?cyklopowych”, ludzie, którzy je potem oglądali, sądzili bowiem, że mogli je wznieść jedynie mityczni jednoocy giganci. Głównym wejściem do miasta jest Lwia Brama, zbudowana około 1260 r. p.n.e. Ponad jej nad-prożem, mającym 5 metrów długości, 90 centymetrów wysokości i 2,4 metra szerokości, zostały wyrzeźbione dwa ogromne kamienne lwy.
Droga biegnąca od tej bramy prowadzi do pałacu królewskiego, dwóch zespołów budynków połączonych korytarzami i składami. Malowane posadzki oraz ściany ozdobione wykwintnymi freskami, podobnymi do tych, które znajdują się w pałacach na Krecie, dowodzą, że Mykeńczy-cy musieli znać architekturę minojską. Wokół pałacu zgrupowane są domy mniej ważnych obywateli. Jeden z nich, zwany ?domem kolumnowym”, miał 3 kondygnacje.
Na zewnątrz cytadeli mieści się Okręg Grobowy B, grupa grobów kopułowych młodszych od szybów z Okręgu A. Składają się one z ułożonych na sobie kolistych warstw kamieni (czasem jest ich aż 35), których średnica zmniejsza się ku górze, co sprawia że pomieszczenie ma kształt staroświeckiego ula. Tego typu groby były budowane przez około 200 lat (pomiędzy 1400 a 1200 r. p.n.e.), zazwyczaj w zboczach gór. Do komory grobowej prowadziły ogromne odrzwia umieszczone na końcu długiego pasażu; po każdym pogrzebie wejście było zamurowywane, a przejście zasypywane ziemią.
Najefektowniejsze groby kopułowe Myken to tak zwany skarbiec Atreusa (ojca Agamemnona) oraz grób Klitajme-stry. Choć jednak pochodzą one z ?właściwego” okresu, nie ma konkretnych dowodów, że są to ich groby. Być może kryły one skarby porównywalne ze znalezionymi w grobach szybowych, ale wieki plądrowania zrobiły swoje i dziś ze skarbca Atreusa pozostała tylko podstawowa konstrukcja?
Cywilizacja mykeńska upadła nagle około 1150 r. p.n.e., kiedy to miasto zostało albo zniszczone, albo opuszczone przez mieszkańców. Była to ostatnia z wczesno-greckich kultur; wraz z jej upadkiem rozpoczęły się tak zwane wieki ciemne - okres, .?? który dopiero 600 lat później zakończyła epoka klasyczna.