W VII i VI w. p.n.e
., kiedy wyrocznia delficka była u szczytu popularności, tysiące pielgrzymów przybywało tam, aby za pośrednictwem Pytii zasięgnąć rady Apollina.
Podróż do Delf, które leżą na południowym zboczu góry Parnas, 570 m n.p.m., była uciążliwa. Niektórzy wędrowali pieszo, inni przybywali statkami, wysiadali na ląd na północnym brzegu Zatoki Korynckiej - w porcie noszącym obecnie nazwę Itéa - przemierzali szeroką równinę w stronę góry Parnas, po czym podążali Drogą Świętą ku świątyni Apollina.